SH HENDETI I PTERRJETSHM

José Araujo de Souza

Jeta mëson çdo qenie të gjallë,
se vetmia na dëshpëron dhe na lëndon.
Edhe kafsha, pa ndjenja,
kërkon bashkëjetesën e një tjetri, të barabartë.

Qenia njerëzore, plot madhështi,
me krenarine tuaj budallaqe dhe pa arsye,
anijembytje e vetmuar, në trishtim,
pa parë që dikush po zgjat dorën.

Largimi juaj, miku im, është i trishtuar në këtë kohë,
por kjo mungesë, e cila tashmë ekziston në ne,
na afron gjithnjë e më afër.

Pastaj, me ne, do të na mungosh
dhe sigurinë që kjo miqësi
askush nga ne nuk do ta harrojë. Asnjëherë!

Deixe um comentário

Preencha os seus dados abaixo ou clique em um ícone para log in:

Logotipo do WordPress.com

Você está comentando utilizando sua conta WordPress.com. Sair /  Alterar )

Foto do Google

Você está comentando utilizando sua conta Google. Sair /  Alterar )

Imagem do Twitter

Você está comentando utilizando sua conta Twitter. Sair /  Alterar )

Foto do Facebook

Você está comentando utilizando sua conta Facebook. Sair /  Alterar )

Conectando a %s